Confession of a lonely mom :(

28 Nov

“A mother’s love for her child is like nothing else in the world. It knows no law, no pity, it dares all things and crushes down remorselessly all that stands in its path.” Agatha Christie

Napakabilis ng paglipas ng taon nakatatlong taon na rin pala ako dito sa UAE. Tatlong taon ko na rin hindi nakakasama ang aking nag iisang anak. Although yearly or minsan twice a year ako umuwi hindi pa rin sapat para mawala ang pagkamiss ko sa kanya. Napakahirap sa part ng isang ina na malayo sa anak kung pwede lang umuwi agad agad pag may sakit sya, kung pwede lang na lumipad everytime na kailangan nya ako, makishare sa mga special moment sa buhay nya, umattend sa mga activities nya sa school or gusto nya ng bed time stories bago matulog.

Madami akong namiss sa tatlong taon kung pagkawala, 5 years old sya ng umalis ako, nasa kakulitan stage nasa stage na kailangan ng gabay ng isang ina para sa paghubog ng kanyang personality. Mag 8 yrs na sya sa January, yung 3 years na hindi kame magkasama parang  katumbas ng 30 years para sa akin. Super thanks sa technology atleast  kahit malayo kme sa isat isa physically parang malapit na rin . We chat almost everyday and may FB na rin sya. Grabe super laki na nya parang kailan lang balibaliktad pa sya magsulat ng ABC but now I can chat with her straight nasasabi nya gusto nyang sabihin and she even get to express her emotion through FB status update. Just recently my heart broke when I saw her FB status

What makes me sad this morning was… I just learn from my bro. that my daughter don’t want to attend family day in her school today kase wala naman daw syang mommy.  I almost cried if only I have wings to fly.

I don’t want to spend another year of my life  without her … I know, I only have a little time left to enjoy her childhood.. soon magiging teenager na sya  kung pwede nga lang bata na lang sya forever. I want to catch up with her, makabawi sa mga panahon na wala ako sa tabi nya enjoy every moment with her.

I’m on my annual vacation sa January, finally  mahahug at makikiss ko na rin sya ulit. Sana ito na ang huling taon na hindi kame magkasama. I’m still in the process of getting her visa sana Papa Jesus magrant na po visa nya at pag nangyari  po yon ako na siguro ang pinakamasayang mommy sa buong mundo.

I love you so much Baby Kat! We will be together very very soon… That’s a   promise!

13 Responses to “Confession of a lonely mom :(”

  1. Joyo November 28, 2010 at 7:06 pm #

    minsan ang dami anting sinasakripisyo noh… minsan nga naiisip ko, is it worth it? haizzz wat to do! kailangan natin ibigay yung mgndang future para sa kanila… konting tiis lang kabayan😀

    • ana_banana November 29, 2010 at 6:18 pm #

      Thanks Joyo… ganun talaga tiis tiis lang, we’re here because we wants what’s best for them.

  2. cheesecake November 28, 2010 at 10:38 pm #

    hi po. napadpad po dito sa pamamagitan ng u-blog. eniweys, touching talaga yung ganitong mga story katulad ng sa inyo. i know its hard that you do these sacrifices for your family.

    Godbless at ingat po diyan.

    • ana_banana November 29, 2010 at 6:26 pm #

      Yup! we need a lot of sacrifice talaga for them. Thanks for the visit🙂

  3. Cris November 29, 2010 at 7:16 am #

    nakakaiyak naman ‘tong post mo. sana maayos visa ng daughter mo para magkasama na kayong dalawa.

    • ana_banana November 29, 2010 at 6:28 pm #

      Yup! it is… nangingilid pa rin ang luha ko pag naaalala ko sya… malaki na kase sya and she understands everything na. Thanks Cris I hope and pray na magrant na po visa nyo or else I’ll go back to Pinas for good.

  4. n3tte November 30, 2010 at 3:05 am #

    I feel for you Ana..so much..Yung tipong habang binabasa ko e, akong ako talaga. I can wish you all the best though. Sana magrant wish mo. Kasi I very well know how hard it is to be away from family esp sa mga bata. All the best🙂

  5. Nortehanon November 30, 2010 at 6:51 am #

    Hi Ana! Sending hugs to you, para mabawasan ang sadness😉 Malapit na ang January kaya don’t worry mabilis na lang yan, mabilis lang lumipas ang araw🙂

  6. beng December 3, 2010 at 4:43 pm #

    I’m so proud of you Ana! kasi bilang isang ina halos gawin mo na lahat para kay kat, hindi ka sa kanya nagkulang kasi gusto mo lang ibigay yung needs nya bilang anak mo. parehas kayong nagtiis na hindi kayo magkatabi sa higaan kaya sa pagbalik mo super sweet kayo ni kat, kasi mis na mis nyo ang isat-isa. Kunting tiis na lang makakasama mo na din si kat. Malakas ka kaya kay BRO!

  7. nielz December 5, 2010 at 1:56 am #

    Ate, hanga ako sayo. Alam mo, kahit hindi ka masyadong naiintindihan ng anak mo ngayon, maiintindihan ka nya rin pag nag mature na sya.. marerelize nya na all the waiting and the distance endured was for her own future. I wish you the best.🙂

  8. kaye December 6, 2010 at 9:45 am #

    kakaiyak naman ito… bilang isa ring nanay, damang dama ko yung kalungkutan mo at kagustuhang magkasama na kayo ng baby mo. idagdag mo pa riyan ang pagaalala tuwing may sakit siya na malayo ka sa kanya… ang hirap hirap hirap. pero alam mo, naniniwala din ako na nakikita ni Lord lahat ng paghihirap mo para sa kanya. At alam ko rin na hindi na magtatagal at bibigyan ka Niya ng premyong sobrang makakapagpawala ng pagkalungkot mo. mabuhay ka, mommy ana!

  9. ana_banana December 9, 2010 at 9:53 pm #

    Thanks po sa inyo for cheering me up! Godbless🙂

  10. artiemous December 10, 2010 at 4:00 pm #

    naluha ako sa blog na to… minsan naramdaman ko din na naging malayo sa mga minamahal sa buhay, ako nga pamilya lang, what more pa yung nararamdaman mo na anak ang malayo. igagrant din yang wish mo na magkavisa sya soon!🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: