Ganito Kami Noon…

I don’t know who’s the original author of this article, just got it from  forwarded e-mail sent to me by one of my colleague.  As I read this article it reminded me of my childhood escapade and somehow wishes that my daughter and other kids  will also  experience the joy and excitement of  playing outside the house despite of the new technology (online games, PSP, Xbox etc.)

Here it goes:

TO ALL THE KIDS WHO WERE BORN IN THE 1950’s, 60′ s, 70’s and early 80’s !! First, some of us survived being born to mothers who did not have an OB-Gyne and drank San Miguel Beer while they carried us. While pregnant, they took cold or cough medicine, ate isaw, and didn’t worry about diabetes.

Then after all that trauma, our baby cribs were made of hard wood covered with lead-based paints, pati na yung walker natin, matigas na kahoy din at wala pang gulong. We had no soft cushy cribs that play music, no disposable diapers (lampin lang), and when we rode our bikes, we had no helmets, no kneepads , sometimes wala pang preno yung bisikleta. As children, we would ride in hot un-airconditioned buses with wooden seats (yung JD bus na pula), or cars with no airconditioning & no seat belts (ngayon lahat may aircon na) Riding on the back of a carabao on a breezy summer day was considered a treat. (ngayon hindi na nakakakita ng kalabaw ang mga bata)

We drank water from the garden hose and NOT from a bottle purchased from 711 ( minsan straight from the faucet or poso) We shared one soft drink bottle with four of our friends, and NO ONE actually died from this. Or contacted hepatitis. We ate rice with star margarine, drank raw eggs straight from the shell, and drank sofdrinks with real sugar in it (hindi diet coke), but we weren’t sick or overweight kasi nga……

luksong bakajolenluksong tinik

WE WERE ALWAYS OUTSIDE PLAYING!!

We would leave home in the morning and play all day, and get back when the streetlights came on. Sarap mag patintero, tumbang preso , habulan at taguan. No one was able to reach us all day ( di uso ang cellphone , walang beepers ) . And yes, we were O.K. We would spend hours building our wooden trolleys (yung bearing ang gulong) or plywood slides out of scraps and then ride down the street , only to find out we forgot the brakes! After hitting the sidewalk or falling into a canal (seweage channel) a few times, we learned to solve the problem ourselves with our bare & dirty hands .

We did not have Playstations, Nintendo’s, X-boxes, no video games at all, no 100 channels on cable, no DVD movies, no surround stereo, no IPOD’s, no cell phones, no computers, no Internet, no chat rooms, and no Friendsters……. …

WE HAD REAL FRIENDS and we went outside to actually talk and play with them!

We fell out of trees, got cut, broke bones and teeth and there were no stupid lawsuits from these accidents. The only rubbing we get is from our friends with the words..masakit ba ? pero pag galit yung kalaro mo,,,,ang sasabihin sa iyo..beh buti nga !

We played marbles (jolens) in the dirt , washed our hands just a little and ate dirty ice cream & fish balls. we were not afraid of getting germs in our stomachs. We had to live with homemade guns ” gawa sa kahoy, tinali ng rubberband , sumpit , tirador at kung ano ano pa na puedeng makasakitan..pero masaya pa rin ang lahat. We made up games with sticks ( syatong ), and cans ( tumbang preso )and although we were told they were dangerous, wala naman tayong binulag o napatay paminsan minsan may nabubukulan lang.

We walked, rode bikes, or took tricycles to a friend’s house and knocked on the door or rang the bell, or just yelled for them to jump out the window! Mini basketball teams had tryouts and not everyone made the team. Those who didn’t pass had to learn to deal with the disappointment.

Wala yang mga childhood depression at damaged self esteem ek-ek na yan. Ang pikon, talo. Ang magulang ay nandoon lang para tignan kung ayos lang ang mga bata, hindi para makialam at makipag-away sa ibang parents. That generation of ours has produced some of the best risk-takers, problem solvers, creative thinkers and successful professionals ever!

They are the CEO’s, Engineers, Doctors and Military Generals of today. The past 50 years have been an explosion of innovation and new ideas.

We had failure, success, and responsibility. We learned from our mistakes the hard way. You might want to share this with others who’ve had the luck to grow up as real kids. We were lucky indeed.

Leave a comment »

Needs vs Wants!

Mahirap daw ang buhay ngayon, mahal ang bilihin, maliit ang sahod, mahal ang gasolina kaya mahal din ang pamasahe pero parang hindi ko naman maramdaman na talagang nag hihirap nga ang tao. Pag pumunta ka sa mall makikita mo ang mga tao na magaganda ang bihis bitbit ang kanilang 3G and Wi-Fi ready na cellphone. Sa isang sulok naman makikita mo ang mga teen ager na naglalaro ng kanila mg PSP at nakikinig sa kanilang Ipod.

Hindi nga ba dahil sa maluluho lang tayo kaya nararamdaman natin ang hirap, subukan kaya nating alisin sa sistema natin ang mga bagay na hindi naman ganoon kaimportante sa buhay natin mga bagay na kaya nating mabuhay kahit wala sya.

41. needs and wants

Naalala ko pala bago ako magbakasyon sa Pinas bumili ako ng bagong cellphone dalawa sya terno kame ng fafa ko silver sa kanya pink sa akin. Actually di ko naman talaga kailangan bumili nito dahil may ginagamit pa naman ako at may mga lumang cellphone pa na nakatambak lang sa closet ko. Kaya lng talagang nanaig ang kayabangan ko sa katawan syempre kailangan pag uwi ng Pinas maganda ang cellphone di ba medyo pasikat ka, syempre nga naman abroad di ba?

Pag nakikita ko ang lumang cellphone ko na ginagamit ko n lng bilang alarm clock dahil walang silbi ang roaming sa akin. Napapaisip ako marami pa sana akong magagawa sa pera:

  • Sana ni full payment ko na lnga tuition ng anak ko kesa half sem lang binayaran ko.
  • Sana pinangdagdag ko na lng sa budget para pambili ng Copying machine sa itatayo naming business sa Pinas.
  • Or just save it for the Rainy Days

Mahirap kase talaga i identify kung ano ang talagang kailangan mo sa gusto mo lng dahil nagandahan sa design or dahil paborito mo ang kulay or ayaw mo lang pahuli sa uso.

Hindi naman masamang paminsan minsan eh i-pamper mo ang sarili  at bumili ng mga luho pero sa panahon ng  recession maganda na rin na magtiis tiis muna kung ano meron.

I just want to quote what Tita Libs said in one of her thread in plurk:

D most content, & hence the happiest and most fulfilled people I know are generally those who have made a choice about “enough being enough”

They have chosen to take themselves off the endless treadmill of needing the latest model of this and the latest model of that and decided that it is time to enjoy what they have before they are too old to enjoy anything.

Most of the “things” we desire we do not need. These “things” may make life easier or may provide a certain amount of pleasure but can I say I really need them and that without them my life is empty?

I will bet that most of the things you desire you do not really need and you would be able to live a truly content life without them.

uy nasan c kuya?
anasarmiento_30: nasa bahay
anasarmiento_30: bakit?
ayin manalansan: pakitawagan naman muna urgent.
ayin manalansan: ayaw mag online e.
anasarmiento_30: k
ayin manalansan: kc naguguluhan kmo c ate beng sa mga pinagagawa nia. Nagpapagawa daw ng 12pcs ng shirt ipapadala sa akin e ang usapan nga namin pipilitin ko lng ung 5pcs e.
anasarmiento_30: nagonline na
anasarmiento_30: buzz mo uli
ayin manalansan: sabihin u nlang na cguraduhin kay ate beng kung ilan lng ang gagawin kc nga pagpupuyatan pa nla un ngaun para madala ko tapos ang kalalabasan pla d ko rn madadala.
anasarmiento_30: ok

Comments (3) »

Happy Birthday… Philippine Independence!

happybirthday_text_blue-greenphilippine_flag

I’m celebrating two occasions today June 12, 2009.

  • It’s my Father’s Birthday today

Happy Birthday Pa, Thanks for being a good father and provider to us. Alam ko ang sacrifice mo sa pag tatrabaho sa ibang bansa. I know how hard working na malayo sa family mo …   more than 20 years, halos half ng buhay ko di ka namin kasama.

It’s time for you to relax and enjoy life with Mama and your Apo’s dyan sa Pinas. Kaya ngayon naman kame babawing magkakapatid, we’re here to support you and mama.

Thank you for everything…. Wish you all the best, Pa. Happy Birthday!

IMG_5469

  • Philippine Independence Day

Ngayong Araw din  natin ipinagdidiwang ang ika-111  Araw ng Kalayaan. Ito ang araw  na iprinoklama sa Kawit, Cavite ang ating kasarinlan; at kung saan ay winagayway ang ating bandila, at tinugtog ang ating pambansang awit, bilang pagsilang ng isang bansang may karapatang maging malaya.

Ang sarap pakinggan ng pagiging malaya no… pero mas maganda sana kung  lumaya na rin  tayo sa kahirapan, lumaya na tayo sa pang aabuso sa mga namumuno sa Gobyerno na pangsariling kapakanan lang ang iniisip. Makapili na sana tayo ng mga taong magmamalaskit at magpapaunlad sa bansa natin para wala na tayong nakikitang kababayan natin na naghihirap at nagugutom.

Maligayang Araw ng Kalayaan Mahal kong Pilipinas.

Comments (5) »

Anibersari, Kalayaan atbp.!

June na naman pala… Kalahatian n ng taon at malapit na naman magpasko… haaayyyy sobrang bilis ng araw di mo mamalayan marami ng  nagyari sa buhay mo…..

Noong bata pa ako sobrang excited ako s pag pumapasok na ng buwan ng June… ibig sabihin kase may bago na naman akong gamit sa eskwela… isasama na naman ako ni nanay mamili ng gamit sa National Bookstore at pag may sobrang pera eh kakain din kame ng Spaghetti sa Jollibee. Nakakatuwang pagmasdan ang mga nag gagandahang bags, lunch box at pencil case na may drawing na paborito mong cartoons at mga notebooks na may iba ibang picture ng artista sa That’s Entertainment. Pero dahil hindi naman marami ang pera ni nanay kailangan lng swak sa budget ang pipiliin mong gamit. Super excited din ako nung unang pasok ko sa College pero hindi na dahil sa bagong gamit sa School, mas nakakaexcite yung marami kang mamimeet na mga bagong classmate. At syempre ibang level na rin yun kaya medyo serious ka na sa studies mo.

Pag pumasok na ang ang buwan ng June syempre hindi pwede mawala ang bagyo sa eksena. At syempre pag ganyang malakas ang ulan at hangin madalas eh suspended ang klase. Ang saya sya kaya ng buhay estudyante pag ganyang iniannounce na ng Pag- Asa na walang pasok. Minsan lng ang nakakainis kung kialan nakapasok ka na sa School saka naman mag aanounce ng suspension. Pero nung College ako gustong gusto ko yung ganyang eksena kase nakahingi na ko kay mama ng baon hehehe… sa Sm Centerpoint na lng ang diretso.

Isa pang magandang pangyayari pag buwan ng Hunyo eh yung Araw ng Kalayaan… syempre Holiday wala na naman pasok yan, di lang mga estudyante ang matutuwa dahil walang pasok pati mga empleyado kung magtatrabaho ka naman ng araw na yan eh maganda rin kase  tumataginting na double pay ang naghihintay sa’yo, oh di ba ang saya saya.

June din ang paboritong buwan ng mga gusto mag pakasal bakit nga ba? Sabi nila swerte daw lalo na pag 1st day of June ka ikinasal. Totoo kaya yun… hmmmm kahit ano pa yan nasa mag asawa na lng yan kung gaano itatagal ang relationship nila di ba…

Napakahaba ng Pasakalye ko, hehehe… ang gusto ko lang naman eh i greet ng Happy  Anniversary ang Kapatid kong maldita at ang bayaw kong si Jeff. Nasa Pinas sila ngayon for their Annual vacation at icelebrate na rin ang kanilang anniversary. Pasalubong ko ha.

wedding

Happy 1st Wedding anniversary Ayin and Jeff… Wish ko sana magka baby na kayo para naman maipakalat na ang kagandahan ng lahi natin… hehehe


Comments (5) »

Random Thoughts

random thoughts

Friday (May 22, 2009) , 1:15 PM (Abu Dhabi time)

  • Gusto ko sumama kay kuya sa Pinas…  pwede kayang ipasok na lng ako sa maleta? Kaya lang baka ma over baggage.. lol
  • Makapagbakasyon kaya ako sa December?… ay mali re-phrase: May work pa kayo ako sa December para magfile ng Vacation leave?
  • Ano kayang magandang  theme sa 7th  Birthday ng daughter ko? Pero gusto nya swimming party…hmmmm
  • Gusto ko maglaro ng Wii kaya lang inuwi na ni kuya sa Pinas, bumili kaya ako mamaya? mga sampu para may reserba. Gusto ko yung Wii Fit, expensive nga lang… baka kase sakaling pumayat ako.
  • Gusto ko mag business pero paano nandito ko sa disyerto. Makiuso na lng kaya ako… online shop, product ko mga accessories mga gawa ni madir… may bumili kaya? Ano bibili kayo?
  • Gusto ko mag aral ng photography, web design / graphic design … gusto ko bumili ng DSLR camera kaya lang pinipigilan ako ni Recession. Tapos nakalimutan ko na yung basic kong alam sa photoshop. haaaayyyysss
  • Wag ko kaya bayaran yung Credit Card ko… makulong kaya ako? eh sabi naman nila puno na daw ang kulungan dito sa UAE…hehehe
  • Naiinis ako kase 2 weeks na kong di makapag voice chat… Friday pa naman ngayon day-off ni Enday ano kayang problema nito at di makakonek… Kayo ba nakaka call? Helppppp plsss…..
  • Kawawa naman si Katrina no, kase kase naman, pati yung 10 yrs old girl na may AH1N1 virus (sad):-(
  • Ang tanda ko na pala kase yung mga kapitbahay at pamangkin kong baby pa dati… may baby na ngayon!
  • Ang hirap din pala mag blog no… parang kasalanan pag di ka nakapag update.. as if naman may nagbabasa.

Comments (17) »

Happy Mothers Day!

Happy Mothers Day to all moms all over the world… especially sa mga babaeng malalapit sa puso ko.

mothers day 2

Cool Mom – Oh di ba! ang ganda ng mama ko  nagmana yan sa akin eh! he.he.he… Thanks for everything Ma,  kahit minsan may misunderstanding tayo… Love na Love kita,  you will always be my one and only makulit na mama. I’m grateful to have you as my mom! Take Care always.

mothers dayOur Teacher/ Adviser – Mama Linda, my mother in law… Thanks for supporting us all throughout our married life. Take care and God Bless!

ate beng mothers day

Hardworking Mom – Ito naman ang sexy kong sister in law…sipag yan just imagine how hard to raise 4 kids…whew! Thanks  Ate Beng  for being 2nd mom of my daughter Kat… naging lima na tuloy sila hehehe….

__________________________________________

Proverbs 31:10-12 and 25-31

A wife of noble character who can find?
She is worth far more than rubies.

Her husband has full confidence in her
and lacks nothing of value.

She brings him good, not harm,
all the days of her life.

She is clothed with strength and dignity;
she can laugh at the days to come.

She speaks with wisdom,
and faithful instruction is on her tongue.

She watches over the affairs of her household
and does not eat the bread of idleness.

Her children arise and call her blessed;
her husband also, and he praises her:

“Many women do noble things,
but you surpass them all.”

Charm is deceptive, and beauty is fleeting;
but a woman who fears the LORD is to be praised.

Give her the reward she has earned,
and let her works bring her praise at the city gate.

Comments (10) »

There’s No Place Like Home!

After 2 weeks kong pagbabakasyon sa mahal kong bansa dito na uli ako sa disyerto para magbanat ng buto at makabawi sa gastos. Haaaaaayyyyyy…. ang saya saya, medyo di pa nga ko ready mag work wala pa sa wisyo, nasa Pinas pa ang utak ko hanggang ngayon.

Kahit sabihin nila na magastos sa Pinas, magulo, mahirap ang buhay, mas masarap talaga sa sariling bansa na kasama ang pamilya mo. Kahit ano lang ulam nyo basta sama sama kayo kumain mas nakakabusog di ba? haaaayyyy… masyado yata akong madrama ngayon.

for-blog-2dscf85751

for-blog-4for-blog

Wala lang namimiss ko lang sila…na enjoy ko lng talaga bakasyon ko ngayon compare noong una kong uwi. Bonding to the Highest level talaga.

Sana sa December uli… Inshalla!

Comments (10) »

Finally!

Finally! The long wait is over…. Pinas Here I come!

singapore-airlines

Yahoo…

I’m happy and excited

Can’t wait to see my family and friends

Can’t wait to hug and kiss my hubby and daughter Kat.

-Cant wait to play w/ my daughter and my makukulit na nephews.

-Can’t wait to shop w/ mama in Divisoria (beware of pick pocket he.he.he.)

Can’t wait to eat street foods, (fishballs, balot, kwek kwek, isaw, banan cue, sago etc.)

Can’t wait to ride my Red Honda Wave motorcycle.

Can’t wait to feel the summer breeze of Baguio.

Can’t wait to go on beach

Ocean Adventure Subic

Traffic Jam in Edsa

I miss Pinas!

Special Thanks to my boss, Sir Naim for granted my Annual Leave and also to my colleague, Leah…. may pasalubong ka sa akin gurl! Bait mo talaga!

Bye all! I hope I can find time to update my blog during my vacation. But for the mean time Hiatus muna ang lola nyo.

PS:

Dear Papa Jesus,

Please save my job… sana po may balikan pa kong work after ng vacation ko, mabait naman po akong bata eh.

Thanks po.

Read the rest of this entry »

Comments (10) »

Happy Easter!

23-03-08_easter1

May the spirit of hope that Easter brings,

Help you find contentment in little things,

And restore your faith in the Lord above,

Who gave His life for the ones He loves.

A Very Happy Easter!

Leave a comment »

Nahihilo… Nalilito…Nawiwindang!

Naging masalimuot ang pagpasok ng 2009 para sa akin lalong lalo na sa Career ko (career daw oh!). Blame it on the Global Financial Crisis Chuva…. haaayyy nakakalito…nakakahilo… nakakawindang.

emoticons

January – Unang  buwan pa lang ng 2009,  nagkaroon ng unang batch ng tanggalan lahat syempre kame kinakabahan kung sino sa amin ang matatanggal sa awa naman ni Batman di naman ako napasama. Mostly sa mga natanggal eh yung mga nasa Design Office… sobrang nakakalungkot kase almost 60%  ang natanggal.

February – 2nd batch ng tanggalan… this time sa Site Offices naman ang magbabawas ng tao. Kung dati dalawa ang Asst. Resident Engr.,  QS, Admin, at iba pang mga position ngayon gagawin n lng isa. At dahil sa Site office nga ako naka assign medyo nireready ko na rin yung sarili ko kung sakaling makasama ako pero syempre hoping pa rin na sana di ako kasama . Ayun medyo dinadapuan pa rin ako swerte at di pa rin ako kasali pero sinimulan ko na rin mag Job hunting para kung sakali di naman ako uuwing luhaan sa Pinas.

March – 3rd batch ng tanggalan… ito na nga yung kinatatakutan ko nagdecide na ang Management na iterminate na ang lahat ng Staff sa Site (kasama ako..hu.hu.hu) dahil nga malaki na rin ang abono ng company namin para sa salary namin. Hindi pa  rin kase nagbabayd ang client namin and kailangan na rin nila magdecide kung itutuloy o hindi ang project.

March 12  -  last day ko  sana dito sa work ko , nakapag post pa nga ako ng entry para dito. Pero dahil sa naging magandang usapan ng Client at ng company namin binigyan kame ng extension until end of March.

March 31 – last day ko ulit sana… before mag end  ang office hour nagpatawag ng urgent meeting ang boss namin. Doon namin nalaman  na babawiin ang termination letter namin… meaning may trabaho pa kame woooohoooo .

April 2 – Nagpatawag ng biglaang meeting ang HR namin regarding sa Project Bonus namin… hindi na daw maibibigay ang bonus dahil nga sa recession and until that moment di pa rin nagbabayad ang client.

April 5 – May natanggap kameng balita galing sa Management na ibibigay pa rin ang bonus yun nga lang irereduce ang salary namin ng 10%. Ok naman sa amin na bawasan kesa naman mawalan ng trabaho ng tuluyan di ba.

April 6 – Nagulat kame sa naging desisyon ng company… nagkaroon ng 4th batch ng tanggalan… Yung mga project na nakahold tuluyan ng tinerminate ang mga tao. Yung ibang project naman tuloy tuloy pa rin eh nagbawas din ng tao. huhuhu nakakalungkot kase yung mga ibang friend ko napasama sa naterminate and worst pati ang boss ko napasama narin. At hindi pa rin ako kasama…hehehe ang swerte ko talaga!

Oh di ba nakakwindang… parang gusto kong atakihin sa puso pag nakakakita ako ng HR na pumupunta sa Site office namin at may dala dalang sobre.

Litong lito na ko talaga kase may mga plans ka na para sa sarili mo tapos all of the sudden maiiba na naman. Like yung pag babakasyon ko ilang ulit ng nacancel supposedly dapat nung December pa, pinacancel ko dahil nga baka wala na kong balikan trabaho. Then dapat nung March balak ko umuwi ng Pinas kahit mga 2 weeks lang tapos pagbalik ko saka ako maghahanap ng work na extend naman yung work namn. Tapos sabi ko April na lang kase di naman ako naterminate so pwede ko ng kunin ang bakasyon ko… yun nga lang naterminate naman yung dapat reliever ko.

Haaaayyyy… Ano ba talaga… mababaliw na yata ako. Gusto ko umuwi ng Pinas kaya lang wala akong magawa….

Pero despite of that nakakalitong pangyayari I feel lucky and blessed, napakalakas ko talaga kay Papa Jesus lagi nya dinidinig ang mga prayers ko. Biruin mo ilang batch na ng tanggalan nandito pa rin ako.

Pero syempre di ko rin naman inaalis  sa isip ko na soon makakatanggap din ako ng totoong termination letter. Pero syempre still hoping na sana wag na dumating yung araw na yun.

Pero gusto ko magbakasyon.

Ay ang gulo ko… nalito na rin ako sa sarili ko…..

Bye na nga!

Comments (8) »